• Lisette, Noëlle en Fred tonen trots de behaalde medailles. Op het T-shirt van Noelle staat de door haar zelf gekozen tekst: - Wherever you go, Go with your heart. -

    Richard Thoolen
  • Het was afzien tijdens de marathon van Boston, maar Lisette hield verbeten vol.

    Lisette van Kesteren
  • Lisette tijdens een training voor de marathon van Boston.

    van Kesteren

'Big Six' voor haar dochter

HOUTEN Lisette van Kesteren heeft onder erbarmelijke uitwendige en inwendige omstandigheden de marathon van Boston gelopen. Deze fantastische prestatie leverde zij niet voor zichzelf, maar voor haar dochter Noëlle.

door Richard Thoolen

Lisette vertrok onder begeleiding van trainer/coach Fred van Mook naar Amerika om daar te mee te doen aan de marathon van Boston. Als zij deze zou uitlopen zou ze één van de 5.000 mensen wereldwijd, en landelijk 85, worden die de 'Big Six' ( New York, Berlijn, Tokyo, Londen, Chicago, Boston) hebben voltooid. Na Boston zou Lisette toe treden tot het illustere gezelschap van 'Six Star Finishers'.

DUBBEL SLECHT Op de bewuste dag, 15 april, was het weer in Boston bijzonder slecht. De regen gutste naar beneden en bliksemschichten schoten door de lucht. Zelf voelde Lisette zich ook niet best. Fred: ,,Je kunt wel zeggen dat Lisette ziek was en de dag begon met koorts en braken. Als coach had ik haar kunnen afraden om mee te doen, maar ik ken Lisette inmiddels goed genoeg om te weten dat wat ze in haar hoofd heeft ook gaat doen, koste wat het kost. Meedoen aan een marathon van de 'Big Six' gaat niet zomaar. Je moet je kwalificeren door een toptijd neer te zetten en dan nog het geluk hebben ingeloot te worden. Als Lisette af had gezien van deelname had ze moeten afwachten of zich ooit een nieuwe mogelijkheid voor zou doen." En dus trok Lisette rillend haar regenjas aan en begaf zich naar het startpunt.

START Een zieke Lisette ging samen met 30078 andere atleten afkomstig van de gehele wereld van start. Lisette:,,Ik liep puur op wilskracht en in het begin ging het nog niet eens zo slecht. Maar het lopen ging me wel steeds slechter af, en ik kon mijn normale tempo niet vasthouden. Na 37 kilometer begon het ook nog te hagelen. Ik liep me de laatste 5 kilometer te verbijten, het ging steeds zwaarder. Maar alleen twee gebroken benen zouden me hebben doen opgeven."

FINISH Uitgeput bereikte Lisette de finish en kon ze twee medailles ophalen. De eerste voor het voltooien van de marathon van Boston en de tweede voor het volbrengen van de 'Big Six'. Vol trots liet ze de eremetalen om haar nek hangen waarna ze vol van emotie terugkeerde naar het hotel waar coach Fred al op haar zat te wachten.

MOTIVATIE Lisette ontleent haar motivatie om marathons te lopen aan haar dochter. Lisette:,,Toen mijn dochter Noëlle in 2004 geboren werd, bleek zij het syndroom van Turner te hebben. Dit komt alleen bij meisjes voor en wordt veroorzaakt door het ontbreken van (een deel van) het X-chromosoom. Wij wisten daar toen helemaal niets van af. In het begin had ik moeite om het te accepteren, maar na verloop van tijd veranderde dat. Omdat het een genetische afwijking betreft, is het niet te genezen. Ik vroeg me af wat ik dan wel kon doen om haar situatie te verbeteren."

PUBLICITEIT Lisette besloot het haar missie te maken om het syndroom van Turner onder de aandacht te brengen en geld in te zamelen voor onderzoek. Niet om te genezen, maar wel om betere omstandigheden te creëren voor Noëlle en andere meisjes die het syndroom van Turner hebben. En om geld en aandacht te krijgen besloot Lisette om te gaan hardlopen, running for Turner. Zij zocht de publiciteit en mocht haar verhaal doen in diverse bladen en programma's waaronder Vriendin, Viva Mama, Santé, AD, Hart van Nederland en RTL Nieuws.

OPVALLEN Lisette loopt de marathons dus niet om fantastische tijden neer te zetten, maar om aandacht te genereren voor Turner. Haar kleding draagt daar ook aan bij. Lisette:,,Als het kan loop ik met een gele of roze bloemenkrans om mijn hoofd en een rieten rokje. Mijn dochter is inmiddels 14 en een heerlijke puber. Door haar is mijn levenspad drastisch gewijzigd en ik ben dankbaar dat zij in mijn leven gekomen is."

BLIJ Noëlle:,,Ik vind het heel fijn dat mama dit allemaal doet. Mensen begrijpen niet wat het betekent om met het syndroom van Turner te moeten leven en er zijn best veel meisjes die dat hebben. Binnenkort hebben we Turnerdag waar 30 meisjes samen komen. Maar mama doet het ook wel voor zichzelf hoor: van rennen wordt ze gewoon heel blij!"