• De maaltijd waar per minuut de spanning groter wordt

    Irene van Valen
  • Een kijkje tijdens de repetities, waarbij Machteld en Jan een gesprek van hart tot hart voeren

    Irene van Valen
  • De cast v.l.n.r. Margreet Ausems, Lex Klaver, Luc Analbers, Myrthe de Jong, Jacqueline Stenekes. Voor: regisseur Wida van Doorn

    Luc Analbers

Toneelgroep Splinter speelt voorstelling over levenseinde

HOUTEN We stappen de eethoek van het jonge stel Francien en Jim binnen. Zij dekken de tafel, want haar ouders, Jan en Suus, komen eten. Zij zijn gescheiden. Francien en Jim zijn gespannen, want haar ouders hebben geen goede relatie, Suus is ronduit venijnig. Het stel heeft echter nieuws en wil dat hen beide vertellen. In de volgende scene ligt Machteld op bed. Ze is ernstig ziek maar heeft een goede dag. Ze praat met Jan, haar partner. Hij wil niet naar het etentje van zijn dochter en schoonzoon, hij wil bij Machteld blijven. Na een gesprek over liefde, herinneringen en vervlogen dromen, vertrekt Jan schoorvoetend. Hij moet weg en laat Machteld achter.

Irene van Valen

ZWAAR STUK Machteld is de titel van een toneelstuk over levensbeëindiging. Theatergroep Splinter speelt het stuk, geschreven door Guus Kok, over de moeilijke beslissing die Machteld neemt in haar ondraaglijk lijden. De humor die in het stuk voorkomt is vooral donker, zeker voor Jan die het moeilijk heeft. Margreet Ausems speelt Machteld. Zij vertelt over het stuk Machteld: ,,We kijken altijd samen naar waar we als spelers behoefte aan hebben. Machteld trok aan omdat het onderwerp actueel is en het van de spelers vraagt een diepere laag aan te spreken. Publiek dat komt kijken bij een repetitie is geraakt bij het zien van Machteld. Blijkbaar komt de boodschap echt binnen."

LOSKOMEN De rol van Machteld is niet persé de zwaarste rol. Dat is anders voor Lex Klaver, die Jan speelt. Francien wordt gespeeld door Myrthe de Jong, Jim door Luc Analbers, Suus door Jacqueline Stenekes. Wida van Doorn is de regisseur en zegt: ,,Jan heeft een zware rol. Hij begrijpt Machtelds strijd, maar heeft zijn eigen twijfel. Hij wil vasthouden en verliest. Hij weet dat het beter is, maar wat een gemis. De spelers komen na een repetitie soms moeilijk los van de emotie. Door samen na te praten en wat te drinken kunnen we er voor elkaar zijn. Als je jarenlang samen optrekt ken je elkaar door een door. Het is een hecht team en elke speler levert een essentiële bijdrage aan het stuk. " Na afloop van de voorstelling kunnen bezoekers mogelijk geëmotioneerd zijn door het verhaal, want hoewel het toneelspel is, kan het werkelijkheid zijn.

DANS Margreet heeft te maken gehad met euthanasie. Die ervaring helpt haar in de rol die ze speelt. Ze kent het gevoel van verdriet om het verlies vermengd met een gevoel van opluchting: ,,Iemand lijdt niet meer. Het spelen van een zieke vrouw is zwaar, maar duurt niet lang. Wij hebben zelf een dans aan het stuk toegevoegd. In deze dans brengt Julia, de danseres, de zin "Ik wil wel, maar mijn lichaam wil niet meer" tot leven. Het beeldt de emoties en gevoelens van Machteld en Jan op een prachtige manier uit."

NAPRATEN Machteld is een voorstelling van een uur en wordt uitgevoerd op zaterdagavond 2 november om 20.15 uur zondagmiddag 3 november om 14.30 uur. Kaarten zijn te koop via www.theatergroep-splinter.nl en bij Theater Aan de Slinger. ,,We spelen in de intieme Kleine Zaal en adviseren de voorstelling niet te bezoeken met jonge kinderen. Na de voorstelling mengen wij ons in het publiek om na te praten. Iemand kan in de omgeving iemand verloren hebben door zelfdoding of euthanasie. We willen een luisterend oor bieden. Daarnaast delen we, op advies van MIND Korrelatie, kaartjes uit met telefoonnummers van hulplijnen mochten onze bezoekers daar behoefte aan hebben", legt Margreet uit.

GOEDE SFEER Wida heeft jarenlang zelf meegespeeld. Als regisseur is zij degene die knopen door hakt en beslissingen neemt: ,,De inbreng van spelers vind ik belangrijk. Ik bouw ze graag positief op, met het idee dat iedereen zich goed voelt in zijn rol. Dit komt de sfeer ten goede." Margreet beaamt dit: ,,Om dit stuk te spelen moet je kwetsbaar mogen en durven zijn en vertrouwen in elkaar hebben. Het is een gevoel van veiligheid. Dat zit goed bij ons, want eens een Splinter, altijd een Splinter. De betrokkenheid en veiligheid is groot. Die veiligheid bieden we kijkers van Machteld ook, maar of iemand het eind goed vindt of niet mag de kijker zelf bepalen."