• Richard Thoolen
  • Jan Schaap voor het laatst in zijn wagen met zoon Jaimy en hulpkracht Amber.

    Richard Thoolen

Met pijn in zijn hart

HOUTEN Jan Schaap komt uit Spakenburg en vierde deze week zijn 64ste verjaardag. Toen hij 20 was besloot hij om een bestaan als visboer op te gaan bouwen. Diverse gemeentes schreef hij aan met het verzoek om een standplaats voor zijn viskraam. Gemeente Houten reageerde positief en daar begon zijn carrière. Schaap: ,,Ik ben begonnen met een houten marktkraam en vervoerde de vis met een aanhanger achter mijn auto. Houten was toen veel kleiner, met zo'n 6000 inwoners. Ik leerde veel mensen kennen en zelfs burgemeester Bijleveld en later burgemeester Bransen kwamen bij mijn kraam weleens een harinkje happen."

SUCCES De zaken gingen goed. Het is niet bewezen dat zijn vis er iets mee te maken heeft gehad, maar feit is dat Houten na zijn komst snel toenam qua bevolking. En daarmee steeg ook weer de vraag naar verse vis. Schaap verkreeg meerdere standplaatsen en is nu in heel Houten een bekende verschijning geworden. Schaap: ,,Ik heb een sterke band opgebouwd met de Houtenaren en ga ze verschrikkelijk missen. Ik wil de mensen ook allemaal bedanken voor de trouwe klandizie en de belangstelling. Ik heb hier altijd met plezier gewerkt wat mede te danken is aan de Houtenaren: het zijn fijne, gezellige, betrokken mensen."

FOUTE VANGST Schaap is weliswaar visboer, maar is zelf niet zo'n visser. Schaap: ,,Nee, maar ik kom uit een vissersfamilie waar anderen het wel leuk vinden om met de boot de zee op te gaan. Ik ben liever tussen de mensen. Ik ben al vanaf mijn 5e jaar bevriend met Jaan de Graaf en met hem ben ik wel wezen 'vissen'. Met een bootje gingen we het IJsselmeer op om daar fuiken leeg te halen, heerlijke vette palingen. We werden betrapt door mijn oom en die heeft ons goed laten voelen dat je van andermans fuiken af dient te blijven. Wat kregen wij toen op ons falie: als ik daar aan denk doet het nog zeer. We hebben het daarna nooit meer gedaan."

GOEDE VANGST Jan kreeg veel verschillende personen aan zijn kraam, waaronder ook leuke meisjes. Schaap: ,,Nu moet je niet gelijk denken dat ik die altijd meevroeg, want dan zou ik er nu wel een bus vol mee hebben. Maar op een dag kwam en wel heel leuk meissie bij mijn kraam. Ze heette Lilian en bestelde kabeljauwfilet. We raakten aan de praat. Ze was spontaan, mooi, vriendelijk, slim en grappig. Ik besloot haar mee uit te vragen. Soms gooi je een klein visje uit om een grotere te vangen, maar nu gooide ik een grote uit om een topvangst te doen: beter dan de hoofdprijs in de Staatsloterij!. Met Lilian ben ik getrouwd en ons huwelijk werd gezegend met dochter Kimberley en zoon Jaimy. Beiden zijn in mijn voetsporen getreden en staan in Houten in een viskraam."

OVERDRACHT Met het afscheid van Jan Schaap hoeft Houten zijn verse vis niet te missen. Zoon Jaimy neemt de handel over van zijn vader. Dat doet hij met veel plezier, maar aanvankelijk had hij andere plannen. Jaimy: ,,Ik was succesvol binnen het voetbal en wilde professioneel keeper worden. Ik heb onder de lat gestaan bij FC Dordrecht en IJsselmeervogels en een kans gewaagd bij FC Utrecht en Ajax. Ook ben ik nog naar Amerika geweest. Maar ik merkte dat dat het niet ging worden." Inmiddels is Jaimy weer eerste doelman bij IJsselmeervogels en het gaat goed. Jaimy: ,,Ja, we zijn gepromoveerd naar de 2e divisie waar we momenteel op een tweede plaats staan achter AFC. De combinatie van semi-prof voetballer en visboer bevalt me goed."

DOE JE BEST Veel Houtenaren blijken mee te leven met Jaimy en fan van IJsselmeervogels te zijn geworden. Zo ook een seniore dame die de viskraam bezoekt en Jaimy komt aanmoedigen voor de volgende wedstrijd. ,,Zet hem op, jongen! Ik ga de wedstrijd thuis volgen via de radio. Ik hoop dat jullie winnen." Jaimy: ,,Ja, veel mensen kennen mij ook van het voetbal en komen me aanmoedigen of bespreken hier de wedstrijd."

SYMBOLISCH Als laatste handeling overhandigt Jan Schaap met pijn in zijn hart de sleutels van zijn viswagen aan zoon Jaimy, zijn opvolger. Daarmee is het voor Jan afgelopen. Of toch niet helemaal? Jan: ,,Nou, als de nood echt aan de man komt dan zal ik niet aarzelen om bij de springen. Iets in zijn stem verraad dat die nood er echt wel komt en dat we Jan Schaap nog weleens terug zullen zien. Tot dan Jan!