• Jan wijst op de kaart hun woonplaats in Zambia aan. Hij werkte daar 27 maanden en zijn eerste kind werd daar geboren.

    Irene van Valen

Kettinggesprek: ,,Afrika blijft trekken, maar niet zonder haar"

HOUTEN ,,Een deel van mijn leven, leefde ik in onzekerheid. In Nederland kon ik niets met mijn diploma Tropische Landbouw. Het werk als beloningsadviseur maakte me niet gelukkig. Ik ervoer tegenwind en naam maken was lastig", zegt Jan Koster. Hij werkte jarenlang in Afrika, kwam terug naar Nederland om zodra het weer kon korte periodes in Afrika te werken. Het continent bleef trekken.

door Irene van Valen

Margaret vraagt wat je zo aantrekt aan Afrika? ,,Afrika boeit me gewoon. Ik wilde missionaris worden en zag Afrika als een mooi ontwikkelingscontinent. Ik wilde daar van betekenis zijn door werkelijk te helpen vanuit mijn expertise, zodat zij er beter van werden. Tijdens de jongensopleiding tot missionair ontmoette ik meisjes bij toneellessen. Die omgang met meisjes vond ik leuk. Ik wilde geen missionaris meer worden en koos voor de opleiding Tropische Landbouw in Deventer. Daar ontmoette ik Nora. Na het derde jaar moest ik een half jaar stage lopen in het buitenland, dat werd Kameroen."

Is Nora meegegaan naar Afrika? ,,Tijdens mijn stage in 1975 kwam Nora drie maanden kijken. Ze zei haar baan als diëtiste ervoor op. Na mijn stage bleef Afrika trekken. Ik kreeg een contract voor 27 maanden in Zambia en was betrokken bij boerenvestigingsprojecten en was voorlichter voor de landbouw. Alles bij elkaar woonden we vijf jaar in Afrika. Daar werd ons eerste kind geboren. Eenmaal terug in Nederland, bleef Afrika trekken. Nora wilde daar echter niet meer wonen. Ik mocht gaan, maar dan zonder haar. Ik koos voor mijn lief."

Welke gevolgen had die keus? ,,Ik liet me omscholen, want in Nederland kon ik niets met mijn opleiding Tropische Landbouw. Ik werd adviseur functiewaardering- en beloningsadviseur. Ten diepste werd ik niet gelukkig van dit werk, want ik kreeg nergens een vaste aanstelling. Ik besloot als ZZP'er te gaan werken, met de nodige onzekerheden. Tot onze jongste ging studeren. Ik voelde me vrijer en besloot via PUM korte periodes als vrijwilliger in verschillende Afrikaanse en Midden Amerikaanse landen te werken. Ik werkte mee aan het stimuleren van midden- en kleinbedrijf en werkte direct met de lokale organisaties."

Margaret kent je als buurgenoot, waar ontmoetten jullie elkaar? ,,Dat was bij de Senioren Studiekring, een werkgroep die eens per veertien dagen samenkomt. We komen per jaar zestien keer samen en organiseren presentaties met en voor elkaar. Ons doel is van elkaar te horen en leren over allerlei onderwerpen. Iedereen kan thema's of onderwerpen inbrengen. Met elkaar stemmen we af welke onderwerpen aan bod komen."

Heb jij zelf ooit een ochtend geleid? ,,Vorige week leidde ik de ochtend en sprak over bloedvoorziening. Ik vind bloed geven een mooie manier om maatschappelijk betrokken te zijn ook al weet de ontvanger niet van wie het bloed komt. De ander heeft bloed nodig, dat telt. Ik ben één van de ongeveer 350.000 bloeddonoren in Nederland en heb ruim 50 jaar bloed gegeven. Mijn vader was daarin mijn voorbeeld. Ik ben geen volbloeddonor meer, maar al vele jaren plasmadonor."

Je bent betrokken bij Buurzaam in de Slag, wat is dat? ,,Dat is een twee wekelijkse koffieochtend voor bewoners uit de Slagen. We komen op vrijdagen samen van 10.00-12.00 uur. Het is goed elkaar te kennen en het versterkt de verbondenheid. Volgens mij bestaat de groep drie jaar. In het begin kwamen we samen bij iemand thuis, maar niet iedereen had plek voor zo'n tien man. Nu gebruiken we kosteloos een ruimte in het kantoor van Stichting Kindercentra Midden Nederland Kind & Co. Zelfs de koffie is gratis. We hebben een spaarpot en kopen van de opbrengst iets voor Kind en Co."

Wie wil jij de volgende keer in de krant terug zien en wat wil je van hem weten? ,,Je mag naar Cees Stal. Hij is lid van de Senioren Studiekring. Ik wil graag van hem weten waarom verscheidenheid in het vrijwilligerswerk zo belangrijk is in Houten?"