• Martin Snaterse

    Wietske Otter

Een zachte plek

Soms schuift iemand aan bij Gesprek&Zo met een concrete vraag. Zelf is ze gelukkig, zegt ze. Het ontbreekt haar aan weinig. Maar om haar heen is veel verdriet. Bij vriendinnen met wie ze zich verbonden weet. Ze vertelt er van. Ook van de machteloosheid die het haar geeft. Hoe reageer je erop?

,,Waar hebben deze mensen dit verlies en deze pijn aan verdiend? Altijd netjes geleefd en toch zoveel narigheid, het is niet eerlijk." ,,En waar heb ik het aan verdiend dat ik domweg gelukkig ben?"

,,Maakt het je boos?", probeer ik. ,,Nee, niet boos, maar ik voel me wel onthand. Hoe kan ik reageren?"

Achter haar ogen en haar vragen zijn tranen van verdriet verborgen.

Ze kijkt naar het plein van Het Rond, waar mensen lopen, boodschappen doen, koffie drinken op het terras, net als wij.

,,Er is zoveel eenzaamheid. En ik zou er zo graag wat aan doen…"

Ik denk thuis, na het gesprek, aan een uitspraak van Françoise Gilot: 'ieder gezicht heeft een zachte plek, een bron van tranen, waar een mens ontroerend van wordt.'

Die zachte plek is wat ons mens maakt: dat wij allemaal pijn kennen en verdriet, dat we weet hebben van teleurstelling, dat we onze eenzaamheid maar moeilijk kunnen dragen, dat wij allemaal mensen hebben verloren die ons lief waren en dat ook wij niet aan de dood zullen ontsnappen.

Dat besef maakt niet somber maar mild. Als we oog zouden hebben voor die tranenbron in ieder van ons, zou dan de aarde niet meer leefbaar worden? En wij wat minder eenzaam?

Als ik de machteloosheid en pijn van deze vrouw hoor en ook haar verlangen, dan denk ik: zo'n simpele ontmoeting, een eerlijk gesprek is als een pleister op een wond. Misschien schrijnt het wat minder omdat ze het delen kan. Omdat die zachte plek kostbaar en kwetsbaar is. En juist dat ons met elkaar verbindt.

Martin Snaterse

Elke vrijdagmiddag van 16 tot 17 uur is er Gesprek &Zo, voor vragen over geloven, in Brasserie &ZO aan het Rond 58. Je bent welkom!