• Henneke Pouw

    John van Amerongen

Drie moeders vinden dat Sociaal Team slecht hielp

HOUTEN Het Sociaal Team van de gemeente Houten ligt onder het vergrootglas omdat ouders onterecht beschuldigd werden van mishandeling van hun kinderen. Nu komen meer verhalen over het functioneren van dat team naar boven.

John van Amerongen

De familie Gregorius werd onterecht beschuldigd van mishandeling van hun kinderen, ze hebben de gemeenteraadsleden een brief gestuurd met de oproep eens kritisch te kijken naar het functioneren van het Sociaal Team. Drie andere verhalen over het functioneren van het Sociaal Team van de gemeente Houten.

Het eerste probleem speelde het afgelopen jaar en bestaat nog steeds. Door de veranderde wetgeving moet een vrouw, die verder anoniem wenst te blijven, van de WLZ naar de gemeente en moest haar indicatie verlengen. Dat is iets wat het Sociaal Team nog steeds in orde moet maken. De vrouw heeft in afwachting van die indicatie haar zorgverleners verder gewoon zorg laten verlenen. Een van haar zorgverleners heeft haar laten weten dat hij bericht heeft gehad van de gemeente wat hij voor haar mag doen, terwijl zij zelf nog geen officieel bericht heeft gehad van het Sociaal Team. Verder heeft zij hulp gevraagd aan het Sociaal Team, omdat er een probleem met één van haar kinderen op school speelde. Ze heeft een vergadering bijgewoond waar de andere aanwezigen vooral over haar spraken inplaats van met haar spraken. Het probleem met haar ene kind was blijkbaar voor het Sociaal Team reden om de belastbaarheid van moeder voor het gezinsleven in twijfel te trekken. Er werden ook allerlei vragen gesteld over de andere kinderen. Deze vrouw wilde daar niets van weten. "Ik kom om één probleem van één kind bij jullie, verder is er niks mis." Na aandringen van het Sociaal Team zegt moeder dat SAFE dan maar langs mag komen. Deze organisatie stelde een positief rapport op over de moeder, de belastbaarheid en haar gezinsleven.

De vrouw heeft na deze perikelen nog steeds geen oplossing voor het probleem van haar zoon. Ze wil voor dat probleem ook nu niet meer naar het Sociaal Team terug, maar ze hoopt wel dat haar indicatie netjes in orde wordt gemaakt.

Henneke Pouw heeft een dochter die problemen kreeg op school. "Ze werd uitgemaakt voor leugenaar en dat is ze niet", zegt ze. "Je loopt werkelijk tegen een muur", zegt ze over het Sociaal Team waar ze hulp bij zocht. "Ze houden elkaar de hand boven het hoofd. Er wordt niet naar je geluisterd. Het heeft me enorm veel energie gekost. Het is belangrijk dat je kind zich veilig voelt op school." Ze wordt er nog emotioneel van, wanneer ze het vertelt. In overleg met het Sociaal Team werden er afspraken gemaakt, dat haar dochter door iemand van school begeleid zou worden. Die afspraken werden volgens Hennenke door school niet nagekomen. Inmiddels is haar dochter ouder en zit nu op het gewenste soort onderwijs en doet het heel goed. "Ze is alleen wel heel onzeker." Destijds ging haar dochter niet naar school en ze heeft het Sociaal Team vooral ervaren als de instantie die er op hamerde dat haar dochter naar school moest, omdat ze anders een boete zou moeten betalen. Ze heeft niet het gevoel dat het Sociaal Team heeft bijgedragen aan een oplossing. "Het gaat nu beter met mijn dochter, maar niet dankzij dat Sociaal Team. Veiligheid op school is heel belangrijk voor een kind."

Bea Jongerius vertelt dat ze vaak naar het Sociaal Team belde en dan niet terug gebeld werd. Ze heeft in mei een gesprek gehad met een leidinggevende van het Sociaal Team, maar dit heeft niet tot een oplossing geleid. Bea heeft het leven van haar zoon samen met hem weer op de rit gekregen, maar niet dankzij de hulp van het Sociaal Team, waar ze wel hulp gevraagd heeft. Ze heeft op andere plekken hulp gevonden.

Hun verhaal speelt vanaf 2015. Na haar hulpvraag hoorde ze eigenlijk niks. Ze bleef bellen, maar ze werd vaak niet teruggebeld. Ze maakte zich zorgen over haar zoon, dat het niet goed ging.... Dit duurde zes maanden, ze smeekte om hulp, maar voelde zich niet gehoord. Totdat opeens het Sociaal Team belde dat ze zich ernstig zorgen maakten over haar zoon, ze hadden signalen van de school en van de politie, waar de zoon inmiddels mee in aanraking was gekomen, ontvangen. "Toen ontplofte ik en ben ik ook boos geworden", zegt mevrouw Jongerius. Ze werd vooral ook boos doordat de medewerkster zei: "Waar ben je bang voor? Ben je bang dat je zoon er een eind aan gaat maken?" "Dat kan je toch niet zo zeggen", zegt Jongerius. "Ik word er nog boos van als ik er over praat."

Ze heeft indertijd een advocaat in de arm genomen en deze is van plan een schadeclaim bij de gemeente neer te leggen. Hij wil de door Jongerius gemaakte kosten op de gemeente verhalen en wil nog een afrondend gesprek over hoe een leidinggevende omging met mevrouw Jongerius.