Ada Hofmeijer- de Wit stopt na 41 jaar met lesgeven

"Kinderen blijven me altijd boeien"

Ada Hofmeijer-de Wit werkte 41 jaar in het onderwijs. De mogelijkheid was er voor haar om op 62-jarige leeftijd te stoppen. "Ik wilde stoppen nu het nog gaat. Niet als je het niet meer kunt." Ze kan zich ook nog goed herinneren dat ik (uw verslaggever) bij haar in de klas zat. Toen was ik 4 jaar, dat was op Hummeloord. We weten allebei nog dat ik met een pleister op een oog liep vanwege 'een lui oog'.

Toen ze in 1972 afgestudeerd was, was het moeilijk om een baan te vinden. Ze begon in Spijkenisse. Dat beviel niet goed want ze had haar sociale leven in Schalkwijk. Ze kwam van de Kaaidijk. Ze kon toen op een gegeven moment aan de slag op Sint Jozef kleuterschool in Houten. Deze school moest al snel een klas verminderen vanwege de terugloop van het aantal kinderen. "Toen moest ik daar weg." Rond die tijd was de Korte Uitweg in Schalkwijk gebouwd en waren er genoeg kinderen en kon ze aan de slag op Hummeloord. "Dat was in de bestuurskamer van de sporthal, want de school was toen te klein voor het aantal kinderen." Later toen de school weer wat kleiner was geworden gaf ze les in één van de lokalen van het schoolgebouwtje aan de Kloostergaarde. Het gebouw staat er nog, maar is geen kleuterschool meer. "Na 8 jaar werken was ik zwanger. Toen ben ik 6 jaar thuis geweest." Dat was in 1981. In 1980 is ze in Houten gaan wonen. In de periode dat ze thuis was bij de kinderen deed ze veel invalwerk op scholen in Houten.

In 1987 is ze terug gekomen op de basisschool in Schalkwijk waar Joop Van Leeuwen toen schoolhoofd was. Als kind had ze al drie jaar bij hem in de klas gezeten ."Ik kwam terug als handwerkjuffrouw. Later werd dat wegbezuinigd, maar vroeg van Leeuwen me om bij de kleuters twee a drie dagen in de week voor de klas te staan." De school onderging wat naamsveranderingen. De laatste jaren heeft ze op maandag en dinsdag op Sint Michiel bij de kleuters gestaan. "Schalkwijk is een deel van mijn hele leven. Van veel kinderen heb ik de ouders ook in de klas gehad."

In haar werkzame leven in het onderwijs zijn er veel dingen veranderd. Zo ging ze van een schoolbord met krijt naar een elektronisch schoolbord. "Ik vond dat wel een hele stap. Het lukt me wel en ik werd ook goed geholpen door collega's als dat nodig was. Ik vind het heel mooi om het te gebruiken. verder zijn er nu zoveel meer regels en verslaglegging. Er wordt veel individueler naar kinderen gekeken en kinderen worden ook individueler benaderd en geholpen met de eigen capaciteiten." De kinderen vonden het altijd fijn als ze een verhaal vertelde. "Dat heb ik van Riet van der Velden geleerd. Het is een talent als je het kunt. Je doet ze ( de kinderen red.) er zo'n plezier mee. Dat directe contact is gewoon heel erg leuk. Ondanks alle veranderingen blijven kinderen mij boeien en dat hebben ze me mijn hele leven al gedaan."(JvA)