• Het bezoek van burgemeester Isabella was een mooi cadeau.

    Irene van Valen

65 jaar liefde en bekvechten

HOUTEN ,,Burgemeester Gilbert Isabella praatte een hele tijd met ons, daarna met andere gasten. Hij leek het naar zijn zin te hebben. Bijzonder dat wij het eerste echtpaar zijn dat hij bezoekt sinds zijn installatie." Jos en Henny genieten nog na van het tuinfeest, dat op 14 juli gevierd werd vanwege hun 65 jarig huwelijk. Wat hen betreft mocht het overgaan in een barbecue, veel eten en drinken en een slaapfeest.

door Irene van Valen

GROOT FEEST ,,Een feest kan ons niet groot genoeg. We hebben hier maanden naartoe geleefd en allerlei mensen persoonlijk uitgenodigd. Voor de rest moest ik het uit handen geven. De Drama Queens met twee acts waren een leuke verrassing", vertelt Jos. ,,Mijn grootouders zijn een opa en oma uit een sprookje. Zelfs nu ik 40 ben, krijg ik nog steeds koekjes, drinken en knuffels en bladeren we fotoalbums door", zegt kleindochter Barbara.

VOGELVLUCHT Jos Eskens en Henny van Oostveen ontmoeten elkaar op school en via de wandelvereniging. Toen hij 19 en zij 17 jaar oud waren, zoende hij haar en vroeg verkering. Na een jaar volgde hun verloving op tweede kerstdag 1953. Zij trouwden op 14 juli 1954 in Utrecht met de gedachte dat het voor het leven is. ,,Onze verliefdheid veranderde in liefde. We wisten wat we aan elkaar hadden. Nu zijn we 86 en 84, we hebben drie kinderen, vier kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. We hebben veel neven en nichten opgevangen als het thuis tijdelijk niet meer kon. We accepteerden iedereen zoals ze zijn, ongeacht geloof, herkomst of sociaal niveau. De verpakking maakt niets uit."

VERBINDING ,,Pap en mam zijn harde werkers, zowel thuis als buitenshuis. Zij zetten zich altijd in voor de verbindingen in de familie. Hun leven kenmerkt zich door liefde, gezelligheid en lekker bevechten", vertelt dochter Irene Verhaar. Jos vult aan: ,,In de tijd van armoede en een slechte huizenmarkt, hadden wij gelukkig werk. Dat maakte mogelijk om zo nodig familieleden te helpen. Wij woonden dicht bij elkaar in Utrecht. Mijn ouders huis aan de Korte Lauwerstraat was het centrale punt. Als een huis in de straat leeg kwam, probeerde iemand van ons het te bemachtigen. Zo ontstond een onderlinge hechte band. Onze kinderen speelden dan weer hier, dan weer daar en mee-eten kon altijd." Jos en Henny hadden als een van de eersten een televisie, daardoor was er veel aanloop. Jos stond dan in de kamer met de antenne in zijn hand. ,,Nichten en neven kregen altijd een dubbeltje. Pas jaren later hoorden we dat zij die altijd in moesten leveren."

DWINGENDE OGEN Humor is een belangrijk element in het huwelijk van Jos en Henny. Door samen te lachen werden zware situaties lichter. ,,Henny is een geëmancipeerde vrouw. Ze zegt wat haar niet bevalt en heeft altijd haar woord klaar. Door keelkanker is praten moeilijker geworden, maar haar ogen zeggen meer dan zij ooit met haar mond zei. Een van haar lijfspreken is: pa werkt keihard voor ons onderhoud, ik voor leuke dingen. Vroeger dansten we graag. We waren zo goed dat mensen op de dansvloer voor ons ruimte maakten. Op Kreta staken ze ooit een cirkel van spiritus aan, daarin moesten wij blijven dansen tot het uitgebrand was. Onze vakanties waren bijzonder. We kampeerden elk jaar. De eerste keren onder een legerregenpak. Die kon ik zo ophangen dat het een luifel werd. Onze benen staken er onderuit. Dat gaf toch niets als het niet regende? Later gingen we verder weg. De mooiste bestemmingen waren voormalig Joegoslavië en Tsjechië vanwege de plaatselijke gebruiken, het eerlijke volk en de rust. Ik nam elk jaar een klein kerstboompje mee en plantte die in de tuin. De laatste jaren gingen we naar Spanje. Dat is nu voorbij, maar de mooie herinneringen blijven."