• De bouw van de wijk De Haag rond 1983.

    Het Utrechts Archief

De groei van sociale huur

De Utrechtse provincieambtenaar Cees Verhoef (73) verhuist in 1974 naar Houten. Hij is gevallen op een Houtense en samen betrekken ze een woning in de nieuwbouwwijk Den Oord. Verhoef is net zijn verenigingsleven in Utrecht aan het afbouwen, wanneer ineens dhr. Bouwman, voorzitter van de woningbouwvereniging Dr Schaepman, voor de deur staat. "Of ik interesse had om secretaris te worden van het bestuur. Ik sputterde nog wat tegen, maar Bouwman verzekerde dat het maar 125 huisjes waren." Dat Bouwman voor hem kiest heeft te maken met de bekendheid van Verhoef met overheidszaken. "Maar Bouwman wist dat ik als provincieambtenaar ook recht had op verlof voor dit soort werkzaamheden." Dat verlof is hard nodig. De woningbouwvereniging wordt in de avonduren gerund door vrijwilligers en een omvangrijke groeitaak van Houten staat voor de deur. "Ik was vele avonden in de week bezig met de correspondentie. We hadden huizen in 't Goy, Schalkwijk, bij de Beatrixweg en in het Vlierplan. Bouwman deed veel zelf. Zo haalde hij tot 1974 maandelijks de huur van zo'n 300 gulden op bij de bewoners. We vergaderden in het begin bij hem thuis op de Herenweg", zegt Verhoef.

In de tweede helft van de jaren '70 stoot de gemeente enkele tientallen gemeentewoningen af naar de woningbouwvereniging. "De huurders waren er blij mee, want de woningbouw was beter in onderhoud, dan bij de gemeente." Wie een woning wil huren komt echter niet onder de gemeente uit. "Je moest naar het gemeentehuis bij de Grund en een commissie bestaande uit een wethouder, een inwoner van Schalkwijk en Bouwman bekeken dan de aanvraag. Kans maakte je als je werk of familie in Houten had en een goede motivatie om in Houten te willen wonen. Na positief advies was er nog wel een wachttijd van drie jaar." Groei In 1978 startte de eerste groeitaak van Houten en nam het aantal sociale woningen snel toe. "De woningbouwvereniging maakte een professionaliseringsslag en er kwamen nieuwe bestuurders. Ook werd een tweede woningbouwvereniging opgericht: de Algemene Woningstichting Houten (AWH). In het begin vonden we een tweede woningbouwvereniging niet nodig en was er wat wrevel, maar dat was snel weg. We hebben in die jaren erna altijd goed met elkaar samengewerkt", concludeert Verhoef.

Miljoenen geleend Beide woningbouwverenigingen kregen om en om het recht 300 woningen te bouwen. Dat betekende dat er bij de bank tientallen miljoenen guldens werden geleend. Verhoef droeg als bestuurder verantwoording voor die miljoenen. En nog steeds was het allemaal vrijwilligerswerk, naast zijn baan bij de Provincie. "Het was een hele drukke periode. Maar met Bouwman en de andere bestuurders samenwerken was prachtig. Bouwman had veel humor. Hij was ouder dan de rest van het bestuur en we beschouwden hem als een vader." De eerste wijk die wordt opgeleverd is de wijk De Weerwolf (Gaarden en Hoeven). Rond die tijd vestigde het Utrechts Nieuwsblad zich in Houten. "Veel woningen gingen naar personeel van het UN. Ook voor medewerkers van de Rijkspolitie was er voorrang en voorkeur." Halverwege de jaren '80 zijn er in Houten zoveel woningen gebouwd, dat de wachtlijst is verdwenen. "Uiteindelijk wist ik ook niet meer welk huis van ons was en welke van de AWH. Ze leken ook op elkaar en soms waren ze gebouwd door dezelfde aannemer. Maar de druk uit Utrecht nam wel toe om hun woningzoekenden te huisvesten."

In 1993 wordt woningbouwvereniging Dr Schaepman een stichting. Verhoef wordt lid van de Raad van Toezicht en later commissaris. "Toen Schaepman en AWH in 2006 fuseerden in Viveste ben ik gestopt. Na 31 jaar vond ik het voldoende. Het was al die tijd leuk om betrokken te zijn met de ontwikkeling van Houten, vooral op het gebied van volkshuisvestiging. Wat ik jammer vind is dat als je tegenwoordig in Houten wordt geboren en hier wilt blijven wonen, Utrechters veelal voorgaan."

Label:

Houten Toen