• Eindelijk een klassenfoto. Die is toen in 1970 nooit gemaakt van klas 4 van de St. Henricusschool in Schalkwijk

    Josta Kuijer

Bijzondere reünie St. Henricusschool

SCHALKWIJK "Eindelijk een klassenfoto", zo stond er in de mail over een speciale reünie. Een reünie van St. Henricusschool in Schalkwijk zoals de school in 1970 heette. Een reünie op 25 september van de vierde klas van dat jaar in St. Michiel zoals de school tegenwoordig heet. "Een schoolfoto werd er toen niet gemaakt", zo zegt één van de initiatiefneemsters. Het was een gezellig samenzijn waarin heel veel herinneringen werden opgehaald. Het was niet heel erg van wat doe je nu en wat heb je bereikt, nee het ging meer van goh weet je nog, weet je nog van toen?

John van Amerongen

Alle bezoekers van deze speciale bijeenkomst groeiden op in Schalkwijk. "We zaten met zijn veertigen in de klas", zo zegt Donny Appelhof (55). De initiatiefneemsters hebben op één na alle mensen van die klas gevonden. Twee bleken er te zijn overleden. Eén zat er in Frankrijk en vond het te ver om te komen. "Er was er ook één bij uit Oostenrijk en die is wel gekomen", zo zegt  Lida van Wijk (55). De leraar van toen, Gert Scheltinga, was ook van de partij. Hij was in 1970 van de PABO gekomen en het was zijn eerste klas. Dat is dus best bijzonder. "Hij moest de militaire dienst in en je kon uitstel krijgen als je een baan kon vinden waar ene tekort aan mensen was. Toen was er een tekort aan leerkrachten", zo vertelt Donny Appelhof (55). Samen met Ina Zwambag-Hommelberg (55) organiseerden Donny en Lida de bijeenkomst.

HERINNERINGEN Zij hadden altijd nog contact met elkaar en haalden wel eens herinneringen op. "Verbaasd hoeveel herinneringen boven kwamen drijven", vertelt Donny die er bij zegt dat dit vooral gebeurden als ze samen er over spraken. Het idee ontstond om iedereen van die klas van vroeger bij elkaar te brengen. "Iedereen was enthousiast", zo zegt Donny over de organisatie. Ze waren blij met de medewerking van de school. Dat het in het schoolgebouw mocht dat in grote lijnen nog hetzelfde is. "Dezelfde tegeltjes zitten nog op het toilet." Ze regelden dat er nu een klassenfoto gemaakt werd. Ze poseerden op het kippenbruggetje voor de school. "Iedereen vertelde wat, zo werd het steeds leuker." Het verleden kwam door de verhalen als het ware weer tot leven. "De meesten herkenden elkaar nog."

BIKKELEN "Meester Gert vertelde dat hij toen gewoon stond te roken voor de klas." Iets dat nu ondenkbaar is. De doorverwijzing naar vervolgonderwijs verliep ook heel anders. Afkomst speelde daarin veel meer een rol dan tegenwoordig. Sommige ouders waren het toen niet eens met hoe geselecteerd was en haalden hun kinderen van school. Die gingen dan naar het Gregorius. "Het was bikkelen. Zorgen dat je erbij hoorde. Zeker bij de meisjes", zo zegt Lida. Pestprotocollen bestonden nog niet. "De leraar had gelijk. Las je thuis kwam en je vertelde dat je straf had gehad, kreeg je van je ouders nog meer straf." Tegenwoordig krijgen leraren in het basisonderwijs nog wel eens te maken met ouders die komen informeren of een straf wel terecht was. "Er is een hoop veranderd."